Sprawa jest o tyle poważna, że takich konsumentów, którzy czują się wprowadzeni w błąd jest znacznie więcej, a firma, która wprowadziła na rynek tę promocję nadal sprzedaje serwery za 1zł jako dodatek do domeny za 5 groszy. Wielu konsumentów za rok przerazi się, kiedy otrzyma rachunek za 700-900 zł i dowie się, że podpisało lojalkę na 3 lata. Za jej zerwanie płaci się karę około 3000 zł. Z paniami z Biura Obsługi Klienta nie porozmawiasz, bowiem będą jedynie odpisywać cytatami ze swoich regulaminów, a jak umieścisz odważny wpis na forum, postraszą Cię organami ścigania…

Co wtedy robić? Czy załamywać się i płacić? Nie! Trzeba walczyć o swoje prawa!!! Co zrobić kiedy padło się ofiarą „nie doczytanej do końca umowy”?

Nie może być tak, że firmy będą zarabiać duże pieniądze na żerowaniu na niewiedzy konsumentów!!!

Wszyscy, którzy czują się wprowadzeni w błąd przez jakakolwiek firmę mogą sprawdzić swoją sprawę pod kątem poniższych aktów prawnych:

1.
USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. KODEKS CYWILNY (Dz. U. z dnia 18 maja 1964 r.)

Art. 84. § 1. W razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć; ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej.

§ 2. Można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny).

Art. 385
§ 2. Wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta.

Art. 385 (3). W razie wątpliwości uważa się, że niedozwolonymi postanowieniami umownymi są te, które w szczególności:
(…)
12) wyłączają obowiązek zwrotu konsumentowi uiszczonej zapłaty za świadczenie nie spełnione w całości lub części, jeżeli konsument zrezygnuje z zawarcia umowy lub jej wykonania,

16) nakładają wyłącznie na konsumenta obowiązek zapłaty ustalonej sumy na wypadek rezygnacji z zawarcia lub wykonania umowy,

17) nakładają na konsumenta, który nie wykonał zobowiązania lub odstąpił od umowy, obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej lub odstępnego,

19) przewidują wyłącznie dla kontrahenta konsumenta jednostronne uprawnienie do zmiany, bez ważnych przyczyn, istotnych cech świadczenia,

20) przewidują uprawnienie kontrahenta konsumenta do określenia lub podwyższenia ceny lub wynagrodzenia po zawarciu umowy bez przyznania konsumentowi prawa odstąpienia od umowy,

2.
USTAWA z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity: Dz. U. 2003 r. Nr 153 poz. 1503 ze zm.

Art. 16. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w szczególności:

2) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzję co do nabycia towaru lub usługi,

3.
USTAWA z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym1) (Dz. U. z dnia 20 września 2007 r.)

Art. 4. 1. Praktyka rynkowa stosowana przez przedsiębiorców wobec konsumentów jest nieuczciwa, jeżeli jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształca lub może zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu.

2. Za nieuczciwą praktykę rynkową uznaje się w szczególności praktykę rynkową wprowadzającą w błąd oraz agresywną praktykę rynkową, a także stosowanie sprzecznego z prawem kodeksu dobrych praktyk, jeżeli działania te spełniają przesłanki określone w ust. 1.

Art. 5. 1. Praktykę rynkową uznaje się za działanie wprowadzające w błąd, jeżeli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął.
2. Wprowadzającym w błąd działaniem może być w szczególności:
1) rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji;
2) rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób mogący wprowadzać w błąd;

3. Wprowadzające w błąd działanie może w szczególności dotyczyć:
5) ceny, sposobu obliczania ceny lub istnienia szczególnej korzyści cenowej;

Art. 6. 1. Praktykę rynkową uznaje się za zaniechanie wprowadzające w błąd, jeżeli pomija istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia decyzji dotyczącej umowy i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął.
2. W razie wątpliwości za istotne informacje, o których mowa w ust. 1, uważa się informacje, które przedsiębiorca stosujący praktykę rynkową jest obowiązany podać konsumentom na podstawie odrębnych przepisów.
3. Wprowadzającym w błąd zaniechaniem może w być w szczególności:
1) zatajenie lub nieprzekazanie w sposób jasny, jednoznaczny lub we właściwym czasie istotnych informacji dotyczących produktu;

Art. 12. 1. W razie dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać:
1) zaniechania tej praktyki;
2) usunięcia skutków tej praktyki;
3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie;
4) naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych, w szczególności żądania unieważnienia umowy z obowiązkiem wzajemnego zwrotu świadczeń oraz zwrotu przez przedsiębiorcę kosztów związanych z nabyciem produktu;
5) zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej, ochroną dziedzictwa narodowego lub ochroną konsumentów.
2. Z roszczeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5, mogą również wystąpić:
1) Rzecznik Praw Obywatelskich;
2) Rzecznik Ubezpieczonych;
3) krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów konsumentów;
4) powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów.

Poza tym, należy gruntownie zapoznać się z tematem na forum:
http://www.forum.optymalizacja.com/index.php?showtopic=38230
Tam wszyscy konsumenci dowiedzą się, że nie są osamotnieni. Znajdziemy tam mnóstwo odpowiedzi.
To jest również najświeższa platoforma informacyjna odnośnie tej sprawy.

Inna sprawa, że udało mi się odkryć ten regulamin ichniejszej promocji i jest wzmianka o tym, że jest on i dla konsumentów i dla przedsiębiorców, a dokładniej:
6. Z promocji “Urodzinowa superoferta” można skorzystać jednorazowo rejestrując domenę na firmę
lub osobę prywatna. Powyższe rozumie się również jako rejestrację na inną firmę/osobę znajdującą
się pod tym samym adresem, legitymującą się takimi samymi danymi (adres, telefon, e-mail, itp.).
Firmy/osoby takie mogą zarejestrować domenę jednorazowo niezależnie od ilości założonych kont w serwisie domeny.pl.

Wynika z tego, że został Pan troszkę oszukany. Inna sprawa, że domeny.pl broniąc się brakiem kompetencji pracownika sami przynają Panu rację. Bo można to odczytać tak:
„cóż robimy ludzi w konia, ale koleś w UOKiKu nie ma kompetencji więc mamy go w nosie”.

Inna sprawa. Regulamin, jak i umowa na usługi na odległość, które trwają dłużej niż rok (czyli są uznawane za czas nieokreślony) muszą być doręczone do konsumenta i osobiście przez niego podpisane.

I jeszcze jedno. Regulamin na stronie ulega zmianom, o którym nie są informowani klienci. To też jest nie fair. W przypadku np. zakupu telefonu i podpisaniu umowy, możemy się nie zgodzic ze zmianami w regulaminie i mamy prawo zerwania umowy bez konsekwencji. Dzierżawa domen, to jednak jest świadczenie usług na długi czas (jak umowa abonencka z operatorem telefonicznym – zreszą doemny.pl same konsumenta nazywają abonentem) i wszelkie umowy i regulaminy powinny być dostarczane na piśmie konsumentowi.